Waarvan Akte

Werk
7 december 2022

Testament over het hoofd gezien

De alleenstaande mijnheer V. is geestelijk goed bij, maar vanwege zijn slopende ziekte lichamelijk niet in staat om voor zichzelf te zorgen. Daarom woont hij in het verpleeghuis.

Op zijn verzoek bezoek ik hem daar, omdat hij zijn testament wil opmaken. In zijn kleine, maar gezellige kamer bespreken we zijn wensen. Hij blijkt een innemende, maar wat gereserveerde persoonlijkheid. “Een hele lieve, bescheiden man”, zegt een verzorgende over hem als ze mij na ons gesprek naar de uitgang begeleidt.

Mijnheer V. is zijn hele leven erg op zichzelf geweest, heeft eigenlijk geen vrienden en kennissen en met zijn verre familieleden is het contact verwaterd, vertelt hij. Rijk is hij niet, maar hij heeft wel spaargeld. Dat spaargeld moet na zijn overlijden toevallen aan de organisatie die zich inzet voor de bestrijding van de spierziekte waaraan hij lijdt. Hij vraagt of ik executeur van zijn nalatenschap wil zijn.

Nog een keer bezoek ik hem voor de ondertekening van zijn testament en daarna hoor ik, zoals dat vaker gaat, niets meer van hem. Tot ik een brief ontvang van het verpleeghuis met de aanhef ‘geachte erfgenamen’, waarin gewag wordt gemaakt van het overlijden van mijnheer V.

In de brief staat dat de uitvaart van mijnheer V. volgens zijn wensen heeft plaatsgevonden en dat men nu bezig is met de financiële afhandeling van zijn overlijden. Omdat mijn naam in zijn papieren is aangetroffen, gaat het verpleeghuis ervan uit dat ik een erfgenaam ben. Of ik mij wil melden.

Dat doe ik meteen. Als ik de directeur van de instelling aan de telefoon krijg en vertel dat ik de notaris ben die het testament van mijnheer V. heeft opgesteld en dat ik executeur ben van zijn nalatenschap, reageert ze verbaasd. “Mijnheer V. had helemaal geen testament!”

Naspeuringen brengen aan het licht dat het personeel op zijn kamer twee mappen heeft aangetroffen. Een met zijn aanwijzingen voor zijn uitvaart en andere persoonlijke wensen en een met zijn testament. Ze hebben alleen in de uitvaartmap gekeken en die met het testament over het hoofd gezien.

Tja, wat nu? De uitvaart is achter de rug. Ik ga er maar vanuit dat het verpleeghuis zich aan zijn wensen heeft gehouden. Gelukkig ben ik nog wel op tijd om uitvoering te kunnen geven aan de bepalingen in het testament van mijnheer V., waardoor de door hem als erfgenaam aangewezen organisatie krijgt wat haar toekomt.

“We hebben toch ons best gedaan?”, zegt de directeur enigszins gepikeerd als ik haar voorhoud dat haar instelling fout heeft gehandeld. Dat geloof ik meteen. Maar hun eigenmachtig optreden maakt de instelling wel aansprakelijk voor de uitvaartkosten. Gelukkig voor hen was mijnheer V. goed verzekerd.

Naar homepage